سلام چند ماهی نبودم ولی الان هستم

هرچه زدم بی تو دلم وا نشد   جز تو کسی باب دل ما نشد

هرچه پرستو شدمو پر زدم      نفسی مثل تو پیدا نشد     

  شبی در شهر چشمانت فقط یک رهگذر بودم

                         ندیده دل به تو دادم شدی سلطان و معبودم

                         من به یادت تا سحر در تب زعشقت خنده ای بر لب

                                       ولی از دوریت با چشم گریانم

در برکه اشکم همه دم نقش تو دیدم این هدیه خوبیست که از آب گرفتم هرگز نتوانی که ز من دور بمانی چون در دل خود عکس تو را قاب گرفتم

زندگی بزم وجودیست که در پرتو شمع به نسیم مژه بر هم زدنی خاموش است.

زنگی یک بازی درد آور است               زندگی یک اول بی آخر است

زندگی کردیم و اما باختیم                     کاخ خود را روی دریا ساختیم

لمس باید نمود اندوه را                        بر کمر باید کشید این کوه را

زندگی را با همین غم ها خوش است      با همین بیش و همین کم ها خوش است

باختیم و اما هیچ شاکی نیستیم              بر زمین خوردیم وخاکی نیستیم

دوست داشتن همیشه گفتنی نیست،گاه نگاه و گاهی سکوت است.

کاش می شد با دو چشم عاطفه قلب سرد آسمان را ناز کرد

کاش می شد با پری از برگ یاس تا طلوع سرخ گل پرواز کرد

هر وقت احساس کردی که خیلی تنهایی،مطمئن باش که یکی برای دیدنت داره لحظه شماری می کنه.

یادمان باشد از امروز خطایی نکنیم       گرچه در خویش شکستیم صدایی نکنیم

یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند     طلب عشق ز هر بی سرو پایی نکنیم

گاهی وقتا از یه نردبونی بالا میری تا دستای خدا رو بگیری غافل از این که خدا همون پایین نردبونو محکم گرفته و مواظبته.

مست عشقم ، مست شوقم ، مست دوست

                                                   مست معشوقی که دنیا مست اوست